аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова праарфоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
праарфо́ўванне мн. праарфо́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
праарфо́ўвання мн. праарфо́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
праарфо́ўванню мн. праарфо́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
праарфо́ўванне мн. праарфо́ўванні |
| Творны кім? чым? |
праарфо́ўваннем мн. праарфо́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
праарфо́ўванні мн. праарфо́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што хата мае, хай усім прымае.
Што маем, тым і прымаем.
Лепш пасраць і спазніцца, чым прыйсці своечасова і абасрацца.
praarfoŭvannie — беларуская лацінка
Слова праарфоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік праарфоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове праасвяшчэнства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› праарфава́ны (11)
(13) вышліфо́ўванне ‹
› праарфава́цца (12)
(12) даарфо́ўванне ‹
› праарфава́ць (11)
(14) пераарфо́ўванне ‹
› праарфо́ўвацца (13)
(12) адарфо́ўванне ‹
› праарфо́ўваць (12)
(12) атарфо́ўванне ‹
› праарыстакраты́чны (17)
(12) выарфо́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.