STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прабойнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прабо́йнік мн. прабо́йнікі |
| Родны каго? чаго? |
прабо́йніка мн. прабо́йнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
прабо́йніку мн. прабо́йнікам |
| Вінавальны каго? што? |
прабо́йнік мн. прабо́йнікі |
| Творны кім? чым? |
прабо́йнікам мн. прабо́йнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
прабо́йніку мн. прабо́йніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго веды, у таго і сіла.
У серыяле «Плюрыбус» ёсць персанаж Zosia (Зося). Яна шчаслівая і не збіраецца мяняць імя ў пашпарце. Будзь як Зося.
prabojnik — беларуская лацінка
Слова прабойнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прабойнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прабор + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прабо́й (6)
(8) забо́йнік ‹
› прабо́й (6)
(8) набо́йнік ‹
› прабо́йка (8)
(13) бесперабо́йнік ‹
› прабо́йны (8)
(8) адбо́йнік ‹
› прабо́мкаць (10)
(13) ветраадбо́йнік ‹
› прабо́р (6)
(14) кроплеадбо́йнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).