правамоцнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова правамоцнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	правамо́цнасць мн. правамо́цнасці
Родны каго? чаго?	правамо́цнасці мн. правамо́цнасцяў, правамо́цнасцей
Давальны каму? чаму?	правамо́цнасці мн. правамо́цнасцям
Вінавальны каго? што?	правамо́цнасць мн. правамо́цнасці
Творны кім? чым?	правамо́цнасцю мн. правамо́цнасцямі
Месны у кім? у чым?	правамо́цнасці мн. правамо́цнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Ты не накодзіў, ты нашкодзіў.

pravamocnasć — беларуская лацінка

Слова правамоцнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: