правінцыйнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова правінцыйнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	правінцы́йнік мн. правінцы́йнікі
Родны каго? чаго?	правінцы́йніка мн. правінцы́йнікаў
Давальны каму? чаму?	правінцы́йніку мн. правінцы́йнікам
Вінавальны каго? што?	правінцы́йніка мн. правінцы́йнікаў
Творны кім? чым?	правінцы́йнікам мн. правінцы́йнікамі
Месны у кім? у чым?	правінцы́йніку мн. правінцы́йніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Дзе нарадзіўся, там і спіўся.

п е р а к р у т к і

pravincyjnik — беларуская лацінка

Слова правінцыйнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: