правінчванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова правінчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	праві́нчванне мн. праві́нчванні
Родны каго? чаго?	праві́нчвання мн. праві́нчванняў
Давальны каму? чаму?	праві́нчванню мн. праві́нчванням
Вінавальны каго? што?	праві́нчванне мн. праві́нчванні
Творны кім? чым?	праві́нчваннем мн. праві́нчваннямі
Месны у кім? у чым?	праві́нчванні мн. праві́нчваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала

вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.

беражы карані лацінскай !!!

pravinčvannie — беларуская лацінка

Слова правінчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: