прагрызанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прагрызанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прагрыза́нне мн. прагрыза́нні
Родны каго? чаго?	прагрыза́ння мн. прагрыза́нняў
Давальны каму? чаму?	прагрыза́нню мн. прагрыза́нням
Вінавальны каго? што?	прагрыза́нне мн. прагрыза́нні
Творны кім? чым?	прагрыза́ннем мн. прагрыза́ннямі
Месны у кім? у чым?	прагрыза́нні мн. прагрыза́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

prahryzannie — беларуская лацінка

Слова прагрызанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: