STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прадгор'е
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прадго́р'е мн. прадго́р'і |
| Родны каго? чаго? |
прадго́р'я мн. прадго́р'яў |
| Давальны каму? чаму? |
прадго́р'ю мн. прадго́р'ям |
| Вінавальны каго? што? |
прадго́р'е мн. прадго́р'і |
| Творны кім? чым? |
прадго́р'ем мн. прадго́р'ямі |
| Месны у кім? у чым? |
прадго́р'і мн. прадго́р'ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
«Сысці ты можаш толькі ў магілу, а з працы — звольніцца», — сказаў дырэктар і не падпісаў тваю заяву.
pradhorje — беларуская лацінка
Слова прадгор'е (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прадгор'е — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прадзед + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прадвяшча́ць (11)
(7) адго́р'е ‹
› прадвяшчэ́нне (12)
(8) падго́р'е ‹
› прадгісто́рыя (12)
(10) перадго́р'е ‹
› праджаўту́шны (12)
(8) міжго́р'е ‹
› праджга́ць (9)
(7) узго́р'е ‹
› праджгну́ць (10)
(8) сузго́р'е ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)