аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прадуцыраванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прадуцы́раванне мн. прадуцы́раванні |
| Родны каго? чаго? |
прадуцы́равання мн. прадуцы́раванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прадуцы́раванню мн. прадуцы́раванням |
| Вінавальны каго? што? |
прадуцы́раванне мн. прадуцы́раванні |
| Творны кім? чым? |
прадуцы́раваннем мн. прадуцы́раваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прадуцы́раванні мн. прадуцы́раваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
умалёгаць (абл.) — умаліць, угаварыць, упрасіць, уламаць (разм.)
Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.
praducyravannie — беларуская лацінка
Слова прадуцыраванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прадуцыраванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прадуцэнт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прадухіля́ць (11)
(14) патэнцы́раванне ‹
› праду́хліна (10)
(17) фасфарасцы́раванне ‹
› прадуцца (8)
(17) фасфарэсцы́раванне ‹
› прадуцы́раваны (13)
(20) фотарэпрадуцы́раванне ‹
› прадуцы́раваны (13)
(13) індыцы́раванне ‹
› прадуцы́раваны (13)
(10) шчырава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.