пракідванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пракідванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пракі́дванне мн. пракі́дванні
Родны каго? чаго?	пракі́двання мн. пракі́дванняў
Давальны каму? чаму?	пракі́дванню мн. пракі́дванням
Вінавальны каго? што?	пракі́дванне мн. пракі́дванні
Творны кім? чым?	пракі́дваннем мн. пракі́дваннямі
Месны у кім? у чым?	пракі́дванні мн. пракі́дваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Многа дзяцей — многа клопату, але і радасці шмат.
З дзеткамі гора, а без дзетак удвое.

я не душніла, я перфекцыяніст

prakidvannie — беларуская лацінка

Слова пракідванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пракідванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пракімен + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› пракі́дацца (10)

(10) закі́дванне ‹

› пракіда́ць (9)

(10) накі́дванне ‹

› пракі́даць (9)

(12) перакі́дванне ‹

пракі́дванне (11)

› пракі́двацца (11)

(10) абкі́дванне ‹

› пракі́дваць (10)

(10) адкі́дванне ‹

› пракідкі́ (8)

(11) падкі́дванне ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny