праклён

Кляцьба — словы лаянкі, якімі выражаюць пажаданне зла, няшчасця каму-н.
Беларускія праклёны (кляцьбёны, кляцьбонікі, кленічы):

Каб табе добра было
Каб табе дабра не было
А каб табе пяткі назад завярнула
А каб ты сонца ўначы не бачыў
Каб цябе ў чыстым полі дзверы сціснулі
Каб ты ў полі дзверы шукаў / Каб ты ў чыстым полі дзвярэй не знайшоў!
Каб ты на беразе ўтапіўся
Каб ты на вадзе спёкся
Каб цябе ліхая гадзіна (ліхая доля) не мінула
Каб твая хата пуставала (запусцела)
Каб тваё селішча крапівою зарасло
А каб цябе ды бадай цябе
А бадай цябе ліха
Бадай ты галаву скруціў
Няхай ты спрахні / Каб ты спрах / От каб яно спрахла
Хай ты трэсні
Гары яно гарам; хай яно гарам гарыць
Каб ты (ён, яна...) згарэў; хай ён (яна...) згарыць — ужываецца як праклён, выражэнне крайняй незадаволенасці кім-н., чым-н.
Каб цябе звіло ды скруціла
Каб цябе ўзяло ды не адпусціла
Каб табе язык парахнёй у горла сыпаўся
Каб табе язык адсох — ужываецца як праклён таму, хто нядобра сказаў
Каб табе вочы (слепакі, бельмы) павылазілі
Трасца табе ў бок
Каб цябе трасца трэсла
Каб ты скруціўся
Каб цябе парвала
Каб цябе ў сук сагнула
Каб на цябе немач якая
Каб цябе немарач узяла
Каб ты вычарнеў
Каб ты выпруціўся (спруцянеў)
Каб ты цэлы век стагнаў
Каб ты па свеце не хадзіў
Каб ты па гары хадзіў ды сонца не бачыў
Каб ты лопнуў (лопнула)
Каб ты ўсраўся
Каб ты ўдавілася
Каб (бадай) ты скіс (скісла) — ужываецца як нязлосны праклён
Каб цябе зямля з'ела
Калом яму зямля — ужываецца як праклён подламу, шкоднаму чалавеку
Каб цябе (яго, яе, вас, іх) сарочка не чапала; няхай цябе (яго, яе, вас, іх) сарочка не чапае — праклён, пажаданне самага найгоршага
Каб табе тое, што я думаю — вельмі страшны праклён