Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 практыка, -і, ДМ -тыцы, жаночы род
  1. спецыяльны тэрмін Дзейнасць людзей, якая накіравана на пераўтварэнне матэрыяльнага свету і складае ўсеагульную аснову, рухаючую сілу развіцця чалавечага грамадства і пазнання.
  2. Жыццё, рэчаіснасць як галіна прымянення і праверкі якіх-н. вывадаў, палажэнняў. Прымяніць веды на практыцы. Рэалізаваць рацыяналізатарскія прапановы на практыцы.
  3. Скарыстанне якіх-н. ведаў, навыкаў на справе, сістэматычнае практыкаванне ў чым-н. У адкрыты бой з белымі мы не хадзілі. Практыкі такой не мелі. ← Алесь Якімовіч. — Відаць, адразу з галавы, без практыкі, не выдумаеш [як зрабіць нож], — адказаў Мірон. ← Янка Маўр. Рыбалоў вучыцца кожны дзень, кожны час. Для яго лепшая крыніца ведаў — практыка. ← А. Матрунёнак.
  4. Скарыстанне і замацаванне тэарэтычных ведаў (студэнтаў, вучняў і інш.) на вытворчасці. Педагагічная практыка студэнтаў. ▪ Вучоба ў гэтым навучальным годзе скончылася. Цяпер іхні — ужо дзесяты — клас павінен быў праходзіць вытворчую практыку ў адным з зарэчных калгасаў. ← Міхась Даніленка.
  5. Набыты вопыт, сукупнасць прыёмаў і навыкаў у якой-н. галіне дзейнасці. Практыка выхавання дзяцей. Практыка работы выдавецтваў. ▪ Лабановіч ужо з практыкі ведае, што пакуль ёсць работа дзецям дома, пакуль не наступіць позняя восень, сабраць іх у школе [цяжка]. ← Якуб Колас. Народ умеў мысліць адцягнена, а мудрую жыццёвую практыку мог увасобіць у вобразы акаляючай яго прыроды. ← Янка Саламевіч.
  6. устарэлае Дзейнасць урача або юрыста; кола гэтай дзейнасці, людзі, на якіх яна распаўсюджваецца. Урач з вялікай практыкай.
   [Ад грэч. praktikos — дзейны.]