STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пракурор
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пракуро́р мн. пракуро́ры |
| Родны каго? чаго? |
пракуро́ра мн. пракуро́раў |
| Давальны каму? чаму? |
пракуро́ру мн. пракуро́рам |
| Вінавальны каго? што? |
пракуро́ра мн. пракуро́раў |
| Творны кім? чым? |
пракуро́рам мн. пракуро́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
пракуро́ру мн. пракуро́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць
Хлопцы, мая дзеўчына супраць таго, каб я ішоў з вамі, так што выбачайце, мяне не будзе… ні на адной фатаграфіі.
prakuror — беларуская лацінка
Слова пракурор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пракурор — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пракурорка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пракуро́дымлены (14)
(7) насупо́р ‹
› пракуро́дымлівацца (17)
(8) водаўпор ‹
› пракуро́дымліваць (16)
(9) франціро́р ‹
› пракуро́рка (10)
(16) генера́л-пракуро́р ‹
› пракуро́рска-нагля́дны (20)
(13) о́бер-пракуро́р ‹
› пракуро́рскі (11)
(11) генпракуро́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
