Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пракурор, -а, мужчынскі род
  1. Асоба, якая ажыццяўляе нагляд за дакладным выкананнем законаў. Генеральны пракурор СССР. Пракурор раёна.
  2. Дзяржаўны абвінаваўца ў судовым працэсе. Пануры Рыбалтовічаў сынок, у самы куток прыпёрты пытаннямі пракурора, бліснуў на Шпэка вачыма. ← Янка Брыль.
   [Ад лац. procurare — клапаціцца.]

❌

аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

пракурор

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пракурор
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пракуро́р мн. пракуро́ры
Родны каго? чаго?	пракуро́ра мн. пракуро́раў
Давальны каму? чаму?	пракуро́ру мн. пракуро́рам
Вінавальны каго? што?	пракуро́ра мн. пракуро́раў
Творны кім? чым?	пракуро́рам мн. пракуро́рамі
Месны у кім? у чым?	пракуро́ру мн. пракуро́рах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

— Гэта будзе страшная ноч! Не ўсе з вас дажывуць да раніцы!!!
— Перастань, калі ласка, размаўляць з катлетамі і зачыні халадзільнік.

Слова пракурор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: