аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прамаканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прамака́нне мн. прамака́нні |
| Родны каго? чаго? |
прамака́ння мн. прамака́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прамака́нню мн. прамака́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прамака́нне мн. прамака́нні |
| Творны кім? чым? |
прамака́ннем мн. прамака́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прамака́нні мн. прамака́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе двое сварацца, там трэці карыстае.
Калі мне кажуць «Назаўтра раніцай ты аб гэтым пашкадуеш» — я сплю да абеду.
pramakannie — беларуская лацінка
Слова прамаканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прамаканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прамакатка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прамазу́чаны (11)
(8) пла́канне ‹
› прамака́льнасць (14)
(9) замака́нне ‹
› прамака́льны (11)
(9) намака́нне ‹
› прамака́тка (10)
(9) адмака́нне ‹
› прамакацца (10)
(10) падмака́нне ‹
› прамака́ць (9)
(8) цма́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.