аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прамалёўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прамалё́ўка мн. прамалё́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
прамалё́ўкі мн. прамалё́вак |
| Давальны каму? чаму? |
прамалё́ўцы мн. прамалё́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
прамалё́ўку мн. прамалё́ўкі |
| Творны кім? чым? |
прамалё́ўкай, прамалё́ўкаю мн. прамалё́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прамалё́ўцы мн. прамалё́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой
час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піваЧас ляціць — гэта кепская навіна.
Добрая навіна — вы пілот свайго часу.
pramalioŭka — беларуская лацінка
Слова прамалёўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прамалёўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прамалінейнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прамалё́ўванне (13)
(9) замалё́ўка ‹
› прамалё́ўвацца (13)
(19) кіназафотазамалёўка ‹
› прамалё́ўваць (12)
(11) перамалё́ўка ‹
› прамаліне́йна (12)
(9) абмалё́ўка ‹
› прамаліне́йнасць (15)
(9) адмалё́ўка ‹
› прамаліне́йны (12)
(10) падмалё́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.