праменьчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова праменьчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	праме́ньчык мн. праме́ньчыкі
Родны каго? чаго?	праме́ньчыка мн. праме́ньчыкаў
Давальны каму? чаму?	праме́ньчыку мн. праме́ньчыкам
Вінавальны каго? што?	праме́ньчык мн. праме́ньчыкі
Творны кім? чым?	праме́ньчыкам мн. праме́ньчыкамі
Месны у кім? у чым?	праме́ньчыку мн. праме́ньчыках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Каб не смяяліся ды не цешыліся, дык даўно б павесіліся.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

pramieńčyk — беларуская лацінка

Слова праменьчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: