прамётніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прамётніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прамё́тніца мн. прамё́тніцы
Родны каго? чаго?	прамё́тніцы мн. прамё́тніц
Давальны каму? чаму?	прамё́тніцы мн. прамё́тніцам
Вінавальны каго? што?	прамё́тніцу мн. прамё́тніц
Творны кім? чым?	прамё́тніцай, прамё́тніцаю мн. прамё́тніцамі
Месны у кім? у чым?	прамё́тніцы мн. прамё́тніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.

беражы карані лацінскай !!!

pramiotnica — беларуская лацінка

Слова прамётніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: