аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прамова
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прамо́ва мн. прамо́вы |
| Родны каго? чаго? |
прамо́вы мн. прамо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
прамо́ве мн. прамо́вам |
| Вінавальны каго? што? |
прамо́ву мн. прамо́вы |
| Творны кім? чым? |
прамо́вай, прамо́ваю мн. прамо́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
прамо́ве мн. прамо́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
29 жніўня 1997 Скайнэт скінуў ядзерку, але ніякіх высноў вы не зрабілі...
ідзі раскажы чатуджыпіці, як працуе тэрмаядзерны рэактарpramova — беларуская лацінка
Слова прамова (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прамова — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прамокласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прамкамбіна́т (12)
(8) парамо́ва ‹
› прамкамбіна́таўскі (17)
(8) перамо́ва ‹
› прамко́мплекс (12)
(9) макрамо́ва ‹
› прамо́віцца (10)
(9) пратамо́ва ‹
› прамо́віць (9)
(8) метамо́ва ‹
› прамо́класць (11)
(9) першамо́ва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.