STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пранік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пра́нік мн. пра́нікі |
| Родны каго? чаго? |
пра́ніка мн. пра́нікаў |
| Давальны каму? чаму? |
пра́ніку мн. пра́нікам |
| Вінавальны каго? што? |
пра́нік мн. пра́нікі |
| Творны кім? чым? |
пра́нікам мн. пра́нікамі |
| Месны у кім? у чым? |
пра́ніку мн. пра́ніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
му́сібыць — відаць (пабочнае слова)
Мусібыць, Старнік не зможа існаваць, бо данатаў кот наплакаў.— А калі вы пачалі працаваць у гэтай кампаніі?
— Калі мне прыгразілі звальненнем.
pranik — беларуская лацінка
Слова пранік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пранік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пранікальнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прані́зліва (10)
(10) абдзіра́нік ‹
› прані́злівасць (13)
(6) кра́нік ‹
› прані́злівы (10)
(7) ікра́нік ‹
› праніка́льна (11)
(8) ве́транік ‹
› праніка́льнасць (14)
(8) скура́нік ‹
› праніка́льны (11)
(8) скурані́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
