аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова праростак
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
праро́стак мн. праро́сткі |
| Родны каго? чаго? |
праро́стка мн. праро́сткаў |
| Давальны каму? чаму? |
праро́стку мн. праро́сткам |
| Вінавальны каго? што? |
праро́стак мн. праро́сткі |
| Творны кім? чым? |
праро́сткам мн. праро́сткамі |
| Месны у кім? у чым? |
праро́стку мн. праро́стках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Маладое цела — другое дзела.
Калі не браць у разлік, што ты памыляешся, ты абсалютна маеш рацыю.
prarostak — беларуская лацінка
Слова праростак (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік праростак — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прароцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› праро́нены (9)
(10) недаро́стак ‹
› праро́слы (8)
(10) недаро́стак ‹
› праро́слы (8)
(10) пераро́стак ‹
› праро́хкаць (10)
(8) адро́стак ‹
› праро́цкі (8)
(10) прадро́стак ‹
› праро́цтва (9)
(7) зро́стак ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).