мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова праснічка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пра́снічка мн. пра́снічкі |
| Родны каго? чаго? |
пра́снічкі мн. пра́снічак |
| Давальны каму? чаму? |
пра́снічцы мн. пра́снічкам |
| Вінавальны каго? што? |
пра́снічку мн. пра́снічкі |
| Творны кім? чым? |
пра́снічкай, пра́снічкаю мн. пра́снічкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пра́снічцы мн. пра́снічках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.
Думаю набыць вафельніцу, каб рабіць там дранікі з бульбы, якую пакрамсаў у блэндары. Муку я туды, вядома, крыху дадам.
з інтэрнэтаўprasnička — беларуская лацінка
Слова праснічка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік праснічка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прасняціна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прасна́к (7)
(8) масні́чка ‹
› праснё́вы (8)
(8) насні́чка ‹
› пра́сніца (8)
(8) расні́чка ‹
› прасно́ўдацца (12)
(8) сі́тнічка ‹
› пра́сны (6)
(9) мяду́нічка ‹
› прасня́ціна (10)
(7) суні́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).