аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прастата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
праста́та мн. праста́ты |
| Родны каго? чаго? |
праста́ты мн. праста́т |
| Давальны каму? чаму? |
праста́це мн. праста́там |
| Вінавальны каго? што? |
праста́ту мн. праста́ты |
| Творны кім? чым? |
праста́тай, праста́таю мн. праста́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
праста́це мн. праста́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.
prastata — беларуская лацінка
Слова прастата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прастата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прастата + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прастарэ́канне (13)
(4) та́та ‹
› прастарэ́каць (12)
(7) канта́та ‹
› прастасло́йны (12)
(7) курта́та ‹
› прастаты́т (9)
(7) частата́ ‹
› прастаты́чны (11)
(12) відэачастата́ ‹
› праста́ўлены (11)
(12) радыёчастата́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Браслаў