мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прастукванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прасту́кванне мн. прасту́кванні |
| Родны каго? чаго? |
прасту́квання мн. прасту́кванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прасту́кванню мн. прасту́кванням |
| Вінавальны каго? што? |
прасту́кванне мн. прасту́кванні |
| Творны кім? чым? |
прасту́кваннем мн. прасту́кваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прасту́кванні мн. прасту́кваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
«Сысці ты можаш толькі ў магілу, а з працы — звольніцца», — сказаў дырэктар і не падпісаў тваю заяву.
prastukvannie — беларуская лацінка
Слова прастукванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прастукванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове праступак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прастукаце́ць (12)
(11) прысу́кванне ‹
› прастукацца (11)
(11) пасту́кванне ‹
› прасту́каць (10)
(13) перасту́кванне ‹
› прасту́квацца (12)
(11) абсту́кванне ‹
› прасту́кваць (11)
(12) падсту́кванне ‹
› прасту́пак (9)
(11) высту́кванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.