Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пратэст, -у, Месны склон -сце, мужчынскі род
  1. Рашучае пярэчанне супраць чаго-н., заява аб нязгодзе з чым-н., аб нежаданні чаго-н. Сваім удзелам у жалобным шэсці людзі дэманстравалі пратэст супраць паліцэйскага гвалту. ← Уладзімір Калеснік. Спроба бацькі забраць яго з рук Максіма сустрэла рашучы пратэст хлопчыка. ← Іван Шамякін. Слухаючы разважанні старога Скуратовіча, Кандрат Назарэўскі не можа скрыць свайго абурэння і пратэсту. ← М. Барсток.
  2. Афіцыйнае выказванне нязгоды з якім-н. рашэннем, пастановай. Пратэст пракурора. // спецыяльны тэрмін Афіцыйнае пацвярджэнне факта нявыплаты ў тэрмін па вэксалі, якое дае трымальніку апратэставанага вэксаля перавагі пры сыскванні доўгу. // спецыяльны тэрмін Афіцыйная заява капітана марскога судна, якая пратакаліруе факт аварый судна або псавання грузу. Марскі пратэст.
   [Ад лац. protestor — публічна даказваю.]

❌

пратэст

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пратэст
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пратэ́ст мн. пратэ́сты
Родны каго? чаго?	пратэ́сту мн. пратэ́стаў
Давальны каму? чаму?	пратэ́сту мн. пратэ́стам
Вінавальны каго? што?	пратэ́ст мн. пратэ́сты
Творны кім? чым?	пратэ́стам мн. пратэ́стамі
Месны у кім? у чым?	пратэ́сце мн. пратэ́стах
Клічная форма	— мн. —

Слова пратэст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пратэст — у родным, давальным, творным і месным склоне

пратэст

Навігатар

Мемчыкі