Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

працэдура, -ы, жаночы род
  1. Афіцыйны парадак дзеянняў для ажыццяўлення ці выканання чаго-н. Працэдура галасавання. Працэдура падпісання дагавору. Судовая працэдура. // Ход, паслядоўнасць дзеянняў у якой-н. справе. Працэдура апазнавання скончылася; каго ніхто не апазнаў, пагналі назад у барак. ← Раман Сабаленка.
  2. Лячэбнае мерапрыемства, прапісанае ўрачом (ванны, масаж і пад.). Хадзіць на працэдуры. Лячэбныя працэдуры. ▪ Звычайна шустрая, як вавёрка, Віра захварэла, штодня яе возяць на водныя працэдуры. ← Іван Навуменка.
   [Ад лац. procedere — рухацца наперад.]

❌

працэдура

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова працэдура
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	працэду́ра мн. працэду́ры
Родны каго? чаго?	працэду́ры мн. працэду́р
Давальны каму? чаму?	працэду́ры мн. працэду́рам
Вінавальны каго? што?	працэду́ру мн. працэду́ры
Творны кім? чым?	працэду́рай, працэду́раю мн. працэду́рамі
Месны у кім? у чым?	працэду́ры мн. працэду́рах
Клічная форма	— мн. —

Ведаеце, у чым праблема з фруктамі? Яны нестабільныя. Адны яблыкі смачныя, другія нясмачныя. Адны апельсіны салодкія, другія кіслыя. А ведаеце, што заўжды стабільна смачнае? Чыпсы.

аж нос упры́сядкі

Слова працэдура (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік працэдура — у родным, давальным, творным і месным склоне

працэдура

Навігатар

Мемчыкі