аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова праяўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прая́ўка мн. прая́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
прая́ўкі мн. прая́вак |
| Давальны каму? чаму? |
прая́ўцы мн. прая́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
прая́ўку мн. прая́ўкі |
| Творны кім? чым? |
прая́ўкай, прая́ўкаю мн. прая́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прая́ўцы мн. прая́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
— Вы верыце ў жыццё пасля смерці?
— Я веру ў жыццё да смерці.
prajaŭka — беларуская лацінка
Слова праяўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік праяўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове праяўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› праясні́ць (9)
(6) зая́ўка ‹
› праясня́цца (10)
(8) дазая́ўка ‹
› праясня́ць (9)
(7) гная́ўка ‹
› прая́ўкаць (9)
(7) казя́ўка ‹
› праяўле́нне (10)
(11) шмакадзя́ўка ‹
› прая́ўлены (9)
(11) шмакадзя́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.