Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пройгрыш, -у, мужчынскі род
  1. Страта ў гульні; становішча, якое склалася ў выніку няўдачнага канца гульні. Пройгрыш у шахматнай гульні. // Няўдачны вынік, паражэнне (у якой-н. справе, спрэчцы і пад.). Злосць забірае Аксёна. Перад яго вачамі ўстаюць суды, доўгая цяганіна з панам Скірмунтам і пройгрыш справы па ўсіх інстанцыях. ← Якуб Колас.
  2. Тое, што прайграна. Вялікі грашовы пройгрыш.
  3. Няўдача, нявыгада. Апынуцца ў пройгрышы. ▪ [Сцёпка:] — Правільна кажаш, Атрымалі б выйгрыш у часе, але пройгрыш у сіле... ← Мікола Гамолка. Адзіны пройгрыш мой, і немалы — не здолеў я прываражыць Ірыну. ← Аляксей Зарыцкі.

❌

пройгрыш

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пройгрыш
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	про́йгрыш мн. про́йгрышы
Родны каго? чаго?	про́йгрышу мн. про́йгрышаў
Давальны каму? чаму?	про́йгрышу мн. про́йгрышам
Вінавальны каго? што?	про́йгрыш мн. про́йгрышы
Творны кім? чым?	про́йгрышам мн. про́йгрышамі
Месны у кім? у чым?	про́йгрышы мн. про́йгрышах
Клічная форма	— мн. —

Слова пройгрыш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік пройгрыш — у родным, давальным, творным і месным склоне

пройгрыш

Навігатар

Мемчыкі