Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 прорва, -ы, жаночы род
  1. Вельмі глыбокі, стромкі абрыў, надзвычай глыбокая расколіна; бездань. Сарвацца ў прорву. ▪ Пячэры клыкі сталактытаў ашчэраць. То раптам тунелі у мроку, то прорва дзвювёрстая збоку. ← Анатоль Вялюгін. // Багністае месца; дрыгва. Я рвануўся да.. [Іры], схапіў пад пахі і, ледзь сам не паляцеўшы ў балотную прорву, падняў на бераг, усю мокрую, перапалоханую. ← Іван Пташнікаў. Балота цягне, засмоктвае ў чорную прорву, усё мацней сціскае грудзі. ← Уладзімір Аляхновіч. // пераноснае значэнне Бязмежная, вялікая глыбіня. Безупынна звініць ланцуг, і ў прорву бяздоннага ацэментаванага калодзежа з громам ляціць акаванае жалезнымі абручамі драўлянае вядро. ← Іван Навуменка.
  2. пераноснае значэнне Карэннае, прынцыповае разыходжанне ў чым-н. паміж кім-, чым-н. — Маё сэрца цалкам у вашым калгасе. Але між намі, таварышы, — прорва: я — пасялковец. ← Якуб Колас.
  3. размоўнае слова Вельмі вялікая колькасць каго-, чаго-н., мноства. Прорва грошай. ▪ Нялёгка было падняць жаночымі рукамі такую прорву зямлі. ← Алена Васілевіч. — Бач, параць, смажаць, ядуць, п'юць. Накармі такую прорву. ← Іван Навуменка.
  4. размоўнае слова Аб пражэрлівым чалавеку. — Хлопчыка ўзялі. Ды такі ўжо хлопчык.. Прорва нейкая ненасытная — колькі не кармі, мала яму. ← Уладзімір Дадзіёмаў.