аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова арміраванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
армі́раванне мн. армі́раванні |
| Родны каго? чаго? |
армі́равання мн. армі́раванняў |
| Давальны каму? чаму? |
армі́раванню мн. армі́раванням |
| Вінавальны каго? што? |
армі́раванне мн. армі́раванні |
| Творны кім? чым? |
армі́раваннем мн. армі́раваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
армі́раванні мн. армі́раваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!armiravannie — беларуская лацінка
Слова арміраванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік арміраванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове арміроўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› армі́ла (6)
(12) храмі́раванне ‹
› арміля́рны (9)
(14) анатамі́раванне ‹
› армірава́льны (12)
(12) кадмі́раванне ‹
› армі́раваны (10)
(12) нармірава́нне ‹
› армі́раваны (10)
(12) фармірава́нне ‹
› армі́раваны (10)
(12) фармірава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.