аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыварка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыва́рка мн. прыва́ркі |
| Родны каго? чаго? |
прыва́ркі мн. прыва́рак |
| Давальны каму? чаму? |
прыва́рцы мн. прыва́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
прыва́рку мн. прыва́ркі |
| Творны кім? чым? |
прыва́ркай, прыва́ркаю мн. прыва́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыва́рцы мн. прыва́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
прагну жлукціць старку нагбом з цэбра
pryvarka — беларуская лацінка
Слова прыварка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыварка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыварожванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыва́рванне (11)
(6) ува́рка ‹
› прыва́рвацца (11)
(8) вы́чварка ‹
› прыва́рваць (10)
(7) вы́варка ‹
› прыва́ркавы (10)
(11) мультыва́рка ‹
› прыварны́ (8)
(9) клеява́рка ‹
› прываро́жаны (11)
(9) кафява́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.