аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прывешванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыве́шванне мн. прыве́шванні |
| Родны каго? чаго? |
прыве́швання мн. прыве́шванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыве́шванню мн. прыве́шванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыве́шванне мн. прыве́шванні |
| Творны кім? чым? |
прыве́шваннем мн. прыве́шваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыве́шванні мн. прыве́шваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Ты такая прыгожая! Калі заканчваеш працаваць?
— У 60, калі ўсё будзе добра.
pryviešvannie — беларуская лацінка
Слова прывешванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прывешванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прывіванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пры́вечар (8)
(11) разве́шванне ‹
› прыве́шаны (9)
(9) уве́шванне ‹
› прыве́шаны (9)
(10) выве́шванне ‹
› прыве́швацца (11)
(12) абязле́шванне ‹
› прыве́шваць (10)
(10) даме́шванне ‹
› прывё́рствацца (13)
(10) заме́шванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.