прывялебнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова прывялебнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прывяле́бнасць мн. прывяле́бнасці
Родны каго? чаго?	прывяле́бнасці мн. прывяле́бнасцяў, прывяле́бнасцей
Давальны каму? чаму?	прывяле́бнасці мн. прывяле́бнасцям
Вінавальны каго? што?	прывяле́бнасць мн. прывяле́бнасці
Творны кім? чым?	прывяле́бнасцю мн. прывяле́бнасцямі
Месны у кім? у чым?	прывяле́бнасці мн. прывяле́бнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.

Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.

«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?

pryvialiebnasć — беларуская лацінка

Слова прывялебнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: