STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыгалоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыгало́ўе мн. прыгало́ўі |
| Родны каго? чаго? |
прыгало́ўя мн. прыгало́ўяў |
| Давальны каму? чаму? |
прыгало́ўю мн. прыгало́ўям |
| Вінавальны каго? што? |
прыгало́ўе мн. прыгало́ўі |
| Творны кім? чым? |
прыгало́ўем мн. прыгало́ўямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыгало́ўі мн. прыгало́ўях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)
што такое трашчотка— Тат, а я сёння сніў, як ты мне 50 долараў даў!
— Пакінь іх сабе, сынку!
pryhaloŭje — беларуская лацінка
Слова прыгалоўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыгалоўе — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыгана + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыгало́мшаны (12)
(9) падгало́ўе ‹
› прыгало́мшаны (12)
(9) безгало́ўе ‹
› прыгало́мшыць (12)
(8) узгало́ўе ‹
› прыгалу́біцца (12)
(8) сцябло́ўе ‹
› прыгалу́біць (11)
(10) славасло́ўе ‹
› прыгалу́блены (12)
(10) назвасло́ўе ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
гэтак будзе працаваць клавіятура ад Старніка