Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

прыгаршчы, -аў; адзіночны лік няма.
1. Абедзве далоні з прыгнутымі пальцамі, складзеныя так, каб імі можна было што-н. набраць, зачэрпаць, трымаць і пад. Падставіць прыгаршчы. ▪ Чалавек супакоіўся, дастаў папяросу і, хаваючы запалку ў прыгаршчы, прыкурыў. ← Кандрат Крапіва. Памыўшыся, .. [Іван] набраў у прыгаршчы вады і здалёк размашыста пырснуў на .. [Джулію]. ← Васіль Быкаў.
2. Колькасць чаго-н., якая ўмяшчаецца або можа ўмясціцца ў складзеныя такім чынам далоні. Хто квас ім [салдатам] падносіў, Хто прыгаршчы ягад, — Прагнаць неадступную Летнюю смагу. ← Максім Танк. [Волька] выграбла ямку на ўзгорку, узяла ў анучку з прыгаршчы зямлі і пайшла адтуль напрасткі ў МТС да агранома. ← Аляксей Кулакоўскі. Васіль Хамутоўскі схапіў з-пад лавы торбачку і... рукі яго бяссільна апусціліся. Мукі заставалася прыгаршчаў двое, не больш. ← Яўген Курто.

❌

прыгаршчы

гэта

назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы

праскланяць слова прыгаршчы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	— мн. пры́гаршчы
Родны каго? чаго?	— мн. пры́гаршчаў
Давальны каму? чаму?	— мн. пры́гаршчам
Вінавальны каго? што?	— мн. пры́гаршчы
Творны кім? чым?	— мн. пры́гаршчамі
Месны у кім? у чым?	— мн. пры́гаршчах
Клічная форма	— мн. —

Слова прыгаршчы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік прыгаршчы — у родным, давальным, творным і месным склоне

прыгаршчы

Навігатар

Мемчыкі