аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыгнёт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыгнё́т мн. прыгнё́ты |
| Родны каго? чаго? |
прыгнё́ту мн. прыгнё́таў |
| Давальны каму? чаму? |
прыгнё́ту мн. прыгнё́там |
| Вінавальны каго? што? |
прыгнё́т мн. прыгнё́ты |
| Творны кім? чым? |
прыгнё́там мн. прыгнё́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыгнё́це мн. прыгнё́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бі́бікі (лы́нды) біць — гультаяваць (гультайнічаць), бяздзейнічаць, нічога не рабіць; займацца пустымі справамі
Хто ў маладосці не юзаў тарашкевіцу, не мае сэрца, хто пазней не перайшоў на афіцыйны правапіс, не мае галавы.
© Чэрчыльpryhniot — беларуская лацінка
Слова прыгнёт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыгнёт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыгнечанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыгне́чваць (11)
(9) каменямё́т ‹
› прыгнё́ны (8)
(4) гнё́т ‹
› прыгнё́ны (8)
(4) гнё́т ‹
› прыгнё́тлівы (11)
(5) ідыё́т ‹
› прыгні́біць (10)
(9) пракарыё́т ‹
› прыгні́бліва (11)
(8) эўкарыё́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.