аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыгняценне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыгняце́нне мн. прыгняце́нні |
| Родны каго? чаго? |
прыгняце́ння мн. прыгняце́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыгняце́нню мн. прыгняце́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прыгняце́нне мн. прыгняце́нні |
| Творны кім? чым? |
прыгняце́ннем мн. прыгняце́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыгняце́нні мн. прыгняце́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жыццё крынічыць.
Філоніць і філосаф у слоўніку стаяць побач. Супадзенне?
pryhniaciennie — беларуская лацінка
Слова прыгняценне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыгняценне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыгода + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыгнята́ны (10)
(14) хітраспляце́нне ‹
› прыгнята́цца (11)
(7) мяце́нне ‹
› прыгнята́ць (10)
(9) замяце́нне ‹
› прыго́да (7)
(7) ба́бінне ‹
› прыго́дачка (10)
(7) рабі́нне ‹
› прыго́днасць (11)
(9) багаві́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.