аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова арніцін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
арніці́н мн. арніці́ны |
| Родны каго? чаго? |
арніці́ну мн. арніці́наў |
| Давальны каму? чаму? |
арніці́ну мн. арніці́нам |
| Вінавальны каго? што? |
арніці́н мн. арніці́ны |
| Творны кім? чым? |
арніці́нам мн. арніці́намі |
| Месны у кім? у чым? |
арніці́не мн. арніці́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Згода дом будуе, а нязгода — руйнуе.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
arnicin — беларуская лацінка
Слова арніцін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік арніцін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове арозія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› арнітахо́рыя (11)
(11) спазмаліці́н ‹
› арніто́з (7)
(11) бранхаліці́н ‹
› арніто́лаг (9)
(9) пальміці́н ‹
› арніці́навы (10)
(8) карніці́н ‹
› Арно́льд (7)
(10) прэцыпіці́н ‹
› аро́зія (6)
(5) фіці́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.