аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыкачванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыка́чванне мн. прыка́чванні |
| Родны каго? чаго? |
прыка́чвання мн. прыка́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыка́чванню мн. прыка́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыка́чванне мн. прыка́чванні |
| Творны кім? чым? |
прыка́чваннем мн. прыка́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыка́чванні мн. прыка́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пры пустой галаве — і смех пусты.
учитель — настаўнік, самоучитель — самавучыцель
невидимый — нябачны, невидимка — невідзімка
бумага — папера, бумажник — бумажнік
скромная — сціплая, скромница — скромніца
телевидение — тэлебачанне, телевизор — тэлевізар
сочинять — пісаць, сочинение — сачыненне
пёс — сабака, Большой Пёс — Вялікі Пёс
prykačvannie — беларуская лацінка
Слова прыкачванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыкачванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыкветак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыкача́ны (9)
(11) раска́чванне ‹
› прыкача́ць (9)
(9) ука́чванне ‹
› прыка́чвальны (12)
(10) выка́чванне ‹
› прыка́чвацца (11)
(11) скала́чванне ‹
› прыка́чваць (10)
(12) скудла́чванне ‹
› прыкачо́ўваць (12)
(14) раскудла́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.