аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыкітоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыкіто́ўванне мн. прыкіто́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
прыкіто́ўвання мн. прыкіто́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыкіто́ўванню мн. прыкіто́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыкіто́ўванне мн. прыкіто́ўванні |
| Творны кім? чым? |
прыкіто́ўваннем мн. прыкіто́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыкіто́ўванні мн. прыкіто́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Свой над вірам патрасе, але ў вір не панясе.
Вось цукеркі, частуйся, бяры колькі хочаш. Хоць дзве.
prykitoŭvannie — беларуская лацінка
Слова прыкітоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыкітоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыклад + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыкітава́ны (11)
(14) перакіто́ўванне ‹
› прыкітава́ны (11)
(12) абкіто́ўванне ‹
› прыкітава́ць (11)
(13) падкіто́ўванне ‹
› прыкіто́ўвацца (13)
(12) заліто́ўванне ‹
› прыкіто́ўваць (12)
(12) наліто́ўванне ‹
› пры́клад (7)
(14) пераліто́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.