STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыкопванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыко́пванне мн. прыко́пванні |
| Родны каго? чаго? |
прыко́пвання мн. прыко́пванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыко́пванню мн. прыко́пванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыко́пванне мн. прыко́пванні |
| Творны кім? чым? |
прыко́пваннем мн. прыко́пваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыко́пванні мн. прыко́пваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…
prykopvannie — беларуская лацінка
Слова прыкопванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыкопванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыкопка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыко́нчыць (10)
(10) уско́пванне ‹
› прыко́паны (9)
(9) уко́пванне ‹
› прыко́паны (9)
(10) выко́пванне ‹
› прыко́пвацца (11)
(10) пало́пванне ‹
› прыко́пваць (10)
(11) пахло́пванне ‹
› прыко́пка (8)
(11) пахро́пванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
