аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыкройка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыкро́йка мн. прыкро́йкі |
| Родны каго? чаго? |
прыкро́йкі мн. прыкро́ек |
| Давальны каму? чаму? |
прыкро́йцы мн. прыкро́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
прыкро́йку мн. прыкро́йкі |
| Творны кім? чым? |
прыкро́йкай, прыкро́йкаю мн. прыкро́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыкро́йцы мн. прыкро́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Калі ў ложак прыносяць каву, вазьмі яе і моўчкі пі. Не трэба пытацца «А хто вы і што вы робіце тут?»
prykrojka — беларуская лацінка
Слова прыкройка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыкройка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыкручванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыкро́йванне (12)
(8) закро́йка ‹
› прыкро́йвацца (12)
(10) перакро́йка ‹
› прыкро́йваць (11)
(7) скро́йка ‹
› прыкро́чыць (10)
(6) тро́йка ‹
› прыкруці́цца (11)
(9) настро́йка ‹
› прыкруці́ць (10)
(13) саманастро́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.