прыкур

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прыкур
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыку́р мн. прыку́ры
Родны каго? чаго?	прыку́ру мн. прыку́раў
Давальны каму? чаму?	прыку́ру мн. прыку́рам
Вінавальны каго? што?	прыку́р мн. прыку́ры
Творны кім? чым?	прыку́рам мн. прыку́рамі
Месны у кім? у чым?	прыку́ры мн. прыку́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Колькі б воўк ні валок, павалакуць і воўка.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

prykur — беларуская лацінка

Слова прыкур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: