STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыкур
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыку́р мн. прыку́ры |
| Родны каго? чаго? |
прыку́ру мн. прыку́раў |
| Давальны каму? чаму? |
прыку́ру мн. прыку́рам |
| Вінавальны каго? што? |
прыку́р мн. прыку́ры |
| Творны кім? чым? |
прыку́рам мн. прыку́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыку́ры мн. прыку́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
prykur — беларуская лацінка
Слова прыкур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыкур — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыкурвальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыкупля́цца (11)
(6) парку́р ‹
› прыкупля́ць (10)
(5) ачку́р ‹
› прыкупны́ (8)
(6) пячку́р ‹
› прыку́раны (9)
(3) лу́р ‹
› прыку́раны (9)
(5) сілу́р ‹
› прыку́рвальнік (13)
(5) тэлу́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
