прымыльнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прымыльнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прымы́льнік мн. прымы́льнікі
Родны каго? чаго?	прымы́льніка мн. прымы́льнікаў
Давальны каму? чаму?	прымы́льніку мн. прымы́льнікам
Вінавальны каго? што?	прымы́льнік мн. прымы́льнікі
Творны кім? чым?	прымы́льнікам мн. прымы́льнікамі
Месны у кім? у чым?	прымы́льніку мн. прымы́льніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

учитель — настаўнік, самоучитель — самавучыцель
невидимый — нябачны, невидимка — невідзімка
бумага — папера, бумажник — бумажнік
скромная — сціплая, скромница — скромніца
телевидение — тэлебачанне, телевизор — тэлевізар
сочинять — пісаць, сочинение — сачыненне
пёс — сабака, Большой Пёс — Вялікі Пёс

prymyĺnik — беларуская лацінка

Слова прымыльнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: