аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прынадачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прына́дачка мн. прына́дачкі |
| Родны каго? чаго? |
прына́дачкі мн. прына́дачак |
| Давальны каму? чаму? |
прына́дачцы мн. прына́дачкам |
| Вінавальны каго? што? |
прына́дачку мн. прына́дачкі |
| Творны кім? чым? |
прына́дачкай, прына́дачкаю мн. прына́дачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прына́дачцы мн. прына́дачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
Я ніколі не прашу сваіх кліентаў ацэньваць мяне праз мае поспехі. Я прашу іх ацэньваць мяне праз мае няўдачы, бо ў мяне толькі няўдачы.
prynadačka — беларуская лацінка
Слова прынадачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прынадачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прынаджванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прынаго́дны (10)
(10) накла́дачка ‹
› прына́да (7)
(10) во́кладачка ‹
› прына́дабіцца (12)
(9) скла́дачка ‹
› прына́джаны (10)
(7) пада́чка ‹
› прына́джаны (10)
(7) ра́дачка ‹
› прына́джванне (12)
(11) за́гарадачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.