аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аблытванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аблы́тванне мн. аблы́тванні |
| Родны каго? чаго? |
аблы́твання мн. аблы́тванняў |
| Давальны каму? чаму? |
аблы́тванню мн. аблы́тванням |
| Вінавальны каго? што? |
аблы́тванне мн. аблы́тванні |
| Творны кім? чым? |
аблы́тваннем мн. аблы́тваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
аблы́тванні мн. аблы́тваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
А калі б Neo быў антытаблетачнікам?
ablytvannie — беларуская лацінка
Слова аблытванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аблытванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аблюбеніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аблы́таны (8)
(12) пакрэ́хтванне ‹
› аблы́тацца (9)
(13) паскавы́тванне ‹
› аблы́таць (8)
(12) паказы́тванне ‹
› аблы́твацца (10)
(11) заблы́тванне ‹
› аблы́тваць (9)
(11) наблы́тванне ‹
› аблюбава́ны (10)
(13) пераблы́тванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.