мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыняцце
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыня́цце мн. прыня́цці |
| Родны каго? чаго? |
прыня́цця мн. прыня́ццяў |
| Давальны каму? чаму? |
прыня́ццю мн. прыня́ццям |
| Вінавальны каго? што? |
прыня́цце мн. прыня́цці |
| Творны кім? чым? |
прыня́ццем мн. прыня́ццямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыня́цці мн. прыня́ццях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
Стадыі прыняцця па-беларуску:
1. Не, лухта нейкая. Абы-што і збоку банцік. Не можа быць.
2. Д’ябал цябе дзяры, гіцаль! Каб цябе галеча пярдоліла!!!
3. А можа неяк дамовімся?
4. Жыццё не мае сэнсу.
5. Ну добра, можа так і трэба. (Вяроўку сваю прынесці?)
6. Абы не было вайны.
pryniaccie — беларуская лацінка
Слова прыняцце (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыняцце — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прып + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыня́ты (7)
(6) зня́цце ‹
› прыня́ты (7)
(7) узня́цце ‹
› прыня́цца (8)
(7) выня́цце ‹
› прыня́ць (7)
(10) непрыня́цце ‹
› пры́п (4)
(10) успрыня́цце ‹
› прыпаве́рхневы (13)
(15) светаўспрыня́цце ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Беларусы ніколі не віталіся «добрай раніцы», бо дурнота гэтак вітацца, калі прачынаешся ў абед.