прыпадачная

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова прыпадачная
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. прыпа́дачная м. — н. — мн. прыпа́дачныя
Родны каго? чаго?	ж. прыпа́дачнай м. — н. — мн. прыпа́дачных
Давальны каму? чаму?	ж. прыпа́дачнай м. — н. — мн. прыпа́дачным
Вінавальны каго? што?	ж. прыпа́дачную м. — н. — мн. прыпа́дачных
Творны кім? чым?	ж. прыпа́дачнай, прыпа́дачнаю м. — н. — мн. прыпа́дачнымі
Месны у кім? у чым?	ж. прыпа́дачнай м. — н. — мн. прыпа́дачных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

prypadačnaja — беларуская лацінка

Слова прыпадачная (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: