Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

прыплод, -у, Месны склон -дзе, мужчынскі род
Нованароджанае патомства (пераважна свойскіх жывёл або жывёл, якія маюць гаспадарчае значэнне). Гумно паўнела з кожным годам, І багацеў хлявец прыплодам. ← Якуб Колас. Праз некаторы час прывезлі яшчэ некалькі зуброў, якія хутка далі прыплод. ← Віталі Вольскі. // Прырост у свойскіх жывёл. Штогодні прыплод у жывёлагадоўлі. ▪ [Нікадзім:] — Не, сынку. Буду рабіць па-свойму. Мне яна [карова] яшчэ і прыплод дасць, вось пабачыш. ← Мікола Лупсякоў. Калісь ляснік калоду Да хвоі прывязаў, Ад пчол лясных прыплоду І ўзятку іх чакаў. ← Міхась Калачынскі.

❌

прыплод

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прыплод
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыпло́д мн. прыпло́ды
Родны каго? чаго?	прыпло́ду мн. прыпло́даў
Давальны каму? чаму?	прыпло́ду мн. прыпло́дам
Вінавальны каго? што?	прыпло́д мн. прыпло́ды
Творны кім? чым?	прыпло́дам мн. прыпло́дамі
Месны у кім? у чым?	прыпло́дзе мн. прыпло́дах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Смачнога!
Сыць, Божа! Сыць вам, людцы!
Смачна есці!

Да сы́ці — уволю, удосталь, да адвалу.
Наесціся да сыці. Нацешыцца да сыці.

Слова прыплод (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік прыплод — у родным, давальным, творным і месным склоне

прыплод

Навігатар

Мемчыкі