STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова прыроўненасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыро́ўненасць мн. прыро́ўненасці |
| Родны каго? чаго? |
прыро́ўненасці мн. прыро́ўненасцяў, прыро́ўненасцей |
| Давальны каму? чаму? |
прыро́ўненасці мн. прыро́ўненасцям |
| Вінавальны каго? што? |
прыро́ўненасць мн. прыро́ўненасці |
| Творны кім? чым? |
прыро́ўненасцю мн. прыро́ўненасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыро́ўненасці мн. прыро́ўненасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
— У цябе быў хто-небудзь да мяне?
— Сёння?
pryroŭnienasć — беларуская лацінка
Слова прыроўненасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыроўненасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прырошчванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыро́стаць (10)
(12) напо́ўненасць ‹
› прыро́стны (9)
(14) ненапо́ўненасць ‹
› прыро́ўнена (10)
(14) перапо́ўненасць ‹
› прыро́ўнены (10)
(11) упэ́ўненасць ‹
› прыро́ўнены (10)
(15) самаўпэ́ўненасць ‹
› прыро́ўнівацца (13)
(13) няўпэ́ўненасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
