STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прысабечанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прысабе́чанне мн. прысабе́чанні |
| Родны каго? чаго? |
прысабе́чання мн. прысабе́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
прысабе́чанню мн. прысабе́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
прысабе́чанне мн. прысабе́чанні |
| Творны кім? чым? |
прысабе́чаннем мн. прысабе́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прысабе́чанні мн. прысабе́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
— Што, чакаеш прынца на белым Лексусе?
— Ды не… Галоўнае, каб чалавек быў добры. А якога колеру Лексус, не мае значэння.
prysabiečannie — беларуская лацінка
Слова прысабечанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прысабечанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прысабечаннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прысаба́чаны (11)
(12) лжэсве́дчанне ‹
› прысаба́чваць (12)
(13) ілжэсве́дчанне ‹
› прысаба́чыць (11)
(9) сабе́чанне ‹
› прысабе́чаннік (13)
(12) увекаве́чанне ‹
› прысабе́чанніца (14)
(12) ачалаве́чанне ‹
› прысабе́чаны (11)
(12) учалаве́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
