артвучылішча

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова артвучылішча
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	артвучы́лішча мн. артвучы́лішчы
Родны каго? чаго?	артвучы́лішча мн. артвучы́лішч, артвучы́лішчаў
Давальны каму? чаму?	артвучы́лішчу мн. артвучы́лішчам
Вінавальны каго? што?	артвучы́лішча мн. артвучы́лішчы
Творны кім? чым?	артвучы́лішчам мн. артвучы́лішчамі
Месны у кім? у чым?	артвучы́лішчы мн. артвучы́лішчах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!

artvučylišča — беларуская лацінка

Слова артвучылішча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: